تبریک

امروز نتایج تکمیل ظرفیت کارشناسی ناپیوسته دانشگاه آزاد اسلامی رو اعلام کردند که طبق انتظار  دوست خوبمون مجتبی صیفی در رشته خودمون (مهندسی نرم افزار) در واحد بهبهان پذیرفته شدند. ما این موفقیت رو به ایشون تبریک می گیم و امیدواریم بقیه بچه ها هم در کنکورهای بعدی موفق باشن.

از بچه های رشته خودمون هم که به وبلاگ خودشون سر می زنن می خواهم که این موفقیت رو تبریک بگن و خسیس بازی در نیارن.

امیدوارم این جمله آخری به کسی بر نخوره!

 

روز پدر

فرا رسیدن میلاد حضرت علی «ع» و روز پدر را به تمام پدران تبریک عرض می نمایم.

معرفی چند مغز ایرانی

پرفسور بيژن داوري معاون ارشد شركت IBM

 

فريار شيرزاد معاون وزارت بازرگاني امریکا و دستیار ریاست جمهور امریکا

 

حسین اسلام بلچی رییس شرکت مخابرات امريكا AT&T

 

فرزاد ناظم مدیر فنی سایت یاهو

 

امید کردستانی معاون ارشد سایت گوگل

 

رضا کهلولی 17 ساله برترین مخترع دنیا

 

پرفسور مجید سمیعی رییس جراحان مغز جهان در آلمان

 

پرفسور محمد جمشیدی مدیر برنامه ایستگاه فضایی ناسا

 

بهرام مهذبی مدیر شرکت ماکروسافت در سال 2000 در دبی

 

بیژن پاکزاد بزرگترین طراح و سازنده لباس و عطر و ادکلن در جهان

 

حمید عظیمی عضو ارشد شرکت INTEL

 

فرهنگ فلاح  فوق لیسانس فیزیک در سن 13 سالگی

 

...

میگن شیشه ها بی احساسند ... اما وقتی روی شیشه بخار گرفته ی اتاقم نوشتم دوستت دارم ... آرام آرام گریست .....

یک ضرب المثل چینی هست که میگه : یک خر بوست کنه بهتر است از اینکه یه بوس خرت کنه

اگه يه روز دل كسي رو شكستي يه ميخ روي ديوار بكوب

اگه يه روز دلشو بدست آوردي اون ميخ و ازديوار در بيار

ولي خوب نگاه كن جاي زخم ميخ هميشه روي ديوار ميمونه

 آلبرت انیشتن میگه : عشق مثل ساعت شنی میمونه . هم زمان که قلبتو پر می کنه مغزتو خالی  می کنه.

یاد ایــامی کـه در گــلشـن فغانی داشــتم

                                                 در مـــیــان لالـــه و گــل آشــیانی داشتم

گــرد آن شمع طرب می سوختم پروانه وار

                                                 پــای آن ســرو روان اشــک روانـی داشتم

آتشم بر جان ولی از شکوه لب خاموش بود

                                                 عشـق را از اشـک حسـرت ترجمانی داشتم

چون سرشک از شوق بودم خاکبوس درگهی

                                                 چـون غبـار از شــکر سـر بـر آستانی داشتم

در خــزان با سرو و نـسرینم بهاری تازه بود

                                                 در زمـیـن بـا مـاه و پـرویـن آسـمانی داشتم

درد بــی عشـقی ز جــانـم بـرده طـاقــت

                                                  ورنـه من داشـتـم آرام تـا آرام جـانی داشتم

بلبل طبــعم «رهــی» باشد ز تنهایی خموش

                                                   نـغـمـه هـا بـودی مـرا تـا هـم زبانی داشتم

«رهی معیری»